Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziałach Matematyki i Informatyki oraz Wydziału Nauk Ekonomicznych, gdzie uzyskał tytuły magistra i doktora nauk ekonomicznych. Rozprawa habilitacyjna w Szkole Głównej Handlowej w 2009 r. Od 2009 r. profesor SGH.
Kwalifikacje
Partner w Ernst & Young, kieruje pracami Zespołu Strategii Ekonomicznej, który wspiera działy biznesowe firmy. Krzysztof jest odpowiedzialny m.in. za przygotowywanie analiz ekonomicznych i regulacyjnych. Jest również jednym z ekspertów realizowanego przez Ernst & Young programu Sprawne Państwo, wspierającego działania na rzecz poprawy jakości polskich instytucji publicznych. Współautor metodologii pomiaru kapitału intelektualnego polskich uczelni w celu wyłonienia Krajowych Naukowych Ośrodków Wiodących.
W latach 2004-2008 Wiceprezes Narodowego Banku Polskiego, gdzie nadzorował pracę 8 departamentów. Pełnił także funkcję wice-gubernatora Banku Światowego reprezentującego Polskę oraz członka Komitetu Ekonomiczno-Finansowego Unii Europejskiej, reprezentującego NBP. Sprawował też funkcję członka Komisji Nadzoru Finansowego, a wcześniej m.in. głównego ekonomisty w bankach BPH, BZ WBK i ING Bank.
Jest autorem wielu publikacji krajowych i zagranicznych oraz laureatem licznych nagród – kilkakrotnie znajdował się w pierwszej piątce najlepszych ekonomistów rynków finansowych zajmujących się Polską i Europą Środkowo-Wschodnią, w rankingach prestiżowych międzynarodowych pism finansowych.
Doktor nauk ekonomicznych (UW, 1984), absolwent ekonometrii (SGPiS, 1970), absolwent Liceum Staszica (wówczas Gottwalda) w Warszawie. Stypendysta Fulbrighta (1975/1976). W latach 70. pracował jako statystyk w GUS, w latach 1991-1992 na stanowisku prezesa. Inne miejsca pracy: Europejska Komisja Gospodarcza ONZ (1977-1980), Instytut Polityki Naukowej (1982-1984), Instytut Nauk Ekonomicznych PAN (1985-1990). Od roku 1992 w Instytucie Badań nad Gospodarką Rynkową.
Od listopada 2005 roku niezależny członek CEIES, Europejskiego Komitetu Doradczego do spraw Informacji Statystycznych w Sferze Gospodarczej i Społecznej przy urzędzie statystycznym Unii Europejskiej EUROSTAT. Wiceprzewodniczący rad nadzorczych PHS SA (1994-1995), Nafty Polskiej SA (1998-2000), członek Rady Nadzorczej Stalexportu SA (lipiec 2005-maj 2006), ekspert Sejmu RP, GPW, PKPP Lewiatan i The Conference Board Europe.
Wykłada w Warszawskiej Wyższej Szkole Ekonomicznej i gościnnie na Uniwersytecie Warszawskim, Szkole Głównej Handlowej i Uniwersytecie Gdańskim. Zapraszany na wykłady do Krajowej Szkoły Administracji Publicznej i do Akademii Dyplomatycznej przy Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Wiceprzewodniczący Rady Towarzystwa Ekonomistów Polskich. Publikuje w codziennej, tygodniowej i miesięcznej prasie gospodarczej. Specjalizuje się w ekonomii stosowanej, analizach makroekonomicznych, badaniach rynków i sektorów oraz analizach konkurencyjności. Autor ponad stu raportów, studiów i artykułów naukowych.
Absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie na Wydziale Ekonomii, gdzie uzyskał tytuły magistra i doktora nauk ekonomicznych.
Kwalifikacje
Manager Ernst & Young w Zespole Strategii Ekonomicznej. Wspiera prace Zespołu Strategii Ekonomicznej, jest odpowiedzialny m.in. za przygotowywanie analiz ekonomicznych i regulacyjnych między innymi: opracowanie strategii dla Regionu Morza Bałtyckiego dla UKIE, stworzenie metodologii pomiaru i raportowania kapitału intelektualnego spółek notowanych na WGPW, stworzenie metodologii pomiaru kapitału intelektualnego polskich uczelni w celu wyłonienia Krajowych Naukowych Ośrodków Wiodących dla MNiSW, doradztwo w zakresie wpływu polityki klimatycznej na gospodarkę.
W latach 2003-2008 Naczelnik Wydziału Międzynarodowych Studiów Porównawczych w Departamencie Zagranicznym Narodowego Banku Polskiego, gdzie opracowywał tematykę i metodologię badań oraz zarządzał zespołem badawczym zajmującym się komparatystyką międzynarodową.
Jest autorem wielu publikacji krajowych i zagranicznych.
Absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, 2002, tytuł doktora w Uniwersitet Twente w Enschede w 2006 r. za pracę doktorską pt. „The Rise of Private Higher Education. Policies.Markets and Strategies.”
Kwalifikacje
Pełnomocnik Rektora ds. kontaktów z zagranicą, Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Opolu,
2002 – 2006 Junior Research Associate, odpowiedzialny za projekty szkoleniowe z zakresu polityki szkolnictwa wyższego w Center for Higher Education Policy Studies (CHEPS), Universitet Twente w Enschede (Holandia)
Publikacje z zakresu szkolnictwa wyższego
„Wpływ wykształcenia na sytuację absolwentów na rynku pracy w Polsce po roku 1989”, w: Duczmal, W., Żurawska J. (red.) Praktyczne aspekty prowadzenia działalności gospodarczej. WSZiA w Opolu.
Duczmal W., Jongbloed, B. (2007) „Private Higher Education in Poland: A Case of Public – Private Dynamics”, w: B. Jongbloed, J. Enders (eds.) Public-Private Dynamics in Higher Education. Expectations, Developments and Outcomes. Enschede: CHEPS, University Twente.
„Modele funkcjonowania szkolnictwa wyższego na świecie”, Prace Komisji Naukowych, Zeszyt 28, PAN. Katowice, 2004.
„Finansowanie szkolnictwa wyższego”, Prace Komisji Naukowych, Zeszyt 27, PAN. Katowice, 2003.
profesor nauk matematycznych, profesor zwyczajny na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego.
Informacja o działalności związanej ze szkolnictwem wyższym:
Polska Akademia Nauk – członek Komitetu Matematyki, przewodniczący Zespołu Integracyjno - Eksperckiego Nauk Matematycznych przy Wydziale III PAN
Urząd Rzecznika Praw Obywatelskich – przewodniczący Zespołu ds. Edukacji, członek Komitetu Redakcyjnego Biuletynu RPO
Uniwersytet Warszawski
1990 - 2008 – członek Senatu UW i komisji senackich: ds Organizacji i Rozwoju UW (przewodniczący), ds Dydaktycznych , Prawno-Statutowej.
1990-96 i 1999-2005 - dziekan Wydzialu Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego.
Absolwent Politechniki Poznańskiej, gdzie uzyskał tytuł doktora w zakresie telekomunikacji. Rozprawa habilitacyjna w 1986 r., profesor tytularny w 1994 r.
Kwalifikacje
Profesor zwyczajny AGH w Krakowie, Wiceprezes IEEE Communications Society (od 2007), Wiceprezes Zarządu Fundacji Kyoto-Kraków, Członek Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN (od 2007).
Członek Rady Konsultacyjnej przy Ministrze łączności (1998 – 2001), Członek Rady Naukowej Instytutu łączności (1999 – 2003), Członek Sekcji Telekomunikacji Komitetu Badań Naukowych (2000 – 2001), Dyrektor na obszar Europa, Afryka i Bliski Wschód, IEEE Communications Society (2006 – 2007).
W roku 2008 otrzymał Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej 2008 w obszarze nauk technicznych, a także Joseph LoCicero Award for Exemplary Service to Publications.
Opublikował 10 książek i 106 artykułów, w tym 50 w czasopismach z listy filadelfijskiej, 143 artykuły opublikowane w materiałach konferencyjnych.
Publikacje nt. reform nauki i szkolnictwa wyższego, m.in.: A. Jajszczyk i inni, „Jaka reforma nauki i szkół wyższych?”, Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową, Gdańsk, 2008; A. Jajszczyk, „Siedem grzechów głównych szkolnictwa wyższego w Polsce”, INFOS, Biuro Analiz Sejmowych, nr 9(33), 2008.
Socjolog, absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim, doktorantka w Instytucie Studiów Społecznych UW, stypendystka Collegium Invisibile (socjologia edukacji), Uniwersytetu Karola w Pradze (historia uniwersytetu) i University of Michigan (Ann Arbor; metody ilościowe w naukach społecznych)
Kwalifikacje
w Instytucie Studiów Społecznych zajmuje się szkolnictwem wyższym, w szczególności rankingami uczelni, uczy i prowadzi badania na temat związków między szkolnictwem wyższym a rynkiem pracy
2007-2009 analityk w CASE (projekt poświęcony kluczowym kompetencjom w edukacji)
2006-2009 analityk w programie OECD TALIS (badania nauczycieli)
2007 ekspert w Zespole ds. Edukacji przy Rzeczniku Praw Obywatelskich
2007 analityk, ONZ, Nowy Jork, Program ds. Młodzieży
Absolwent Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Profesor nauk humanistycznych, kieruje Centrum Studiów nad Polityką Publiczną na Wydziale Nauk Społecznych UAM (doktorat 1995, habilitacja 1999, profesura nadzwyczajna UAM 2001, profesura tytularna 2009).
Kwalifikacje
Dyrektor Centrum Studiów nad Polityką Publiczną UAM (od 2002), które zajmuje się międzynarodowymi, porównawczymi badaniami szkolnictwa wyższego oraz polityką edukacyjną i naukowo-badawczą.
Uznany, międzynarodowy doradca i ekspert w sprawach polityki edukacyjnej i naukowo-badawczej m.in. dla Komisji Europejskiej, OECD, Rady Europy, OBWE, USAID i Banku Światowego.
W ostatnich 10 latach partner, ekspert lub członek zespołu badawczego w 33 projektach międzynarodowych związanych z badaniami szkolnictwa wyższego, w tym: 15 amerykańskich, europejskich i unijnych projektach badawczych, oraz 18 międzynarodowych projektach eksperckich z dziedziny reform szkolnictwa wyższego w 10 krajach transformacji ustrojowej.
Partner w wieloletnich projektach badawczych nt. szkolnictwa wyższego finansowanych m.in. w ramach 6 Programu Ramowego UE (EUEREK 2004-2007), 7 Programu Ramowego UE (EDUWEL 2009-2012, WORKABLE 2009-2012), Programu Lifelong Learning i Erasmus Thematic Networks UE (GOODUEP 2007-2009, GENIE 2002-2005), Fundację Forda (PROPHE, 2001-2004) Norweski Mechanizm Finansowy (NORPOL 2009-2011) oraz indywidualnych projektów badawczych nt. szkolnictwa wyższego (Komitet Badań Naukowych, 2002-2004, MNISW, 2009-2012).
Badacz-stypendysta na uniwersytetach zagranicznych (trzy lata), w tym czterokrotnie w USA, m.in. na University of Virginia (Fulbright Foundation), University of California w Berkeley (Kosciuszko Foundation), National Endowment for Democracy w Waszyngtonie (Reagan-Fascell Democracy Fellow). W 2007-2009 był jednym z 30 globalnych "naukowców 21 wieku" Fundacji Fulbrighta w dziedzinie badań nad szkolnictwem wyższym (Fulbright Foundation New Century Scholars, SUNY/Albany).
Opublikował 8 książek i ponad 90 artykułów, od wielu lat publikuje przede wszystkim zagranicą. Ostatnio wydana monografia to The University and the State. A Study into Global Transformations (Peter Lang: Frankfurt and New York, 424 s., 2006, przełożona na ukraiński, Taxon, 2009). W druku znajduje się nowa polska monografia, Przyszłość uniwersytetu. Transformacje instytucjonalne i ewolucja polityki edukacyjnej w Europie (Wyd. Nauk. UAM, 2010).
Absolwent Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (ekono-metria 1974), doktor nauk ekonomicznych (SGPiS, 1984).
Kwalifikacje
Od 1994 r. kieruje w IBnGR Zakładem Finansów Publicznych. Główne kierunki prac badawczych: organizacja i finansowanie sektora finansów publicznych, nowoczesne metody zarządzania środkami publicznymi, finanse samo-rządowe, jawność i przejrzystość finansów publicznych.
Autor wielu projektów ustaw oraz ekspertyz dla Sejmu i administracji rządowej.
W latach 1989-94 wiceminister finansów, odpowiedzialny m.in. za budżet państwa, politykę finansową i prawne aspekty funkcjonowania systemu budżetowego. Po roku 1994 pełnił m.in. funkcję przewodniczącego Rady Nadzorczej PZU SA i PZU Życie SA, od 2004 r. jest doradcą Prezesa NIK. Pracował jako doradca w Banku Handlowym, Banku Śląskim, BGK.
Pracownik naukowo-dydaktyczny SGPiS (1974-87), Akademii L. Koźmińskiego (wówczas WSPiZ, 1994-99), profesor Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie (2003-08).
Autor ponad 100 publikacji (w tym ponad 30 książek) z dziedziny ekonometrii, programowania matematycznego, finansów publicznych i modelowania symulacyjnego.
Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziale Nauk Ekonomicznych, gdzie uzyskał tytuł magistra nauk ekonomicznych na kierunku ekonomia przedsiębiorstwa.
Kwalifikacje
Konsultant w Ernst&Young w Zespole Strategii Ekonomicznej. Jest odpowiedzialny m.in. za przygotowywanie analiz ekonomicznych i regulacyjnych, między innymi: opracowanie strategii dla Regionu Morza Bałtyckiego dla UKIE, stworzenie metodologii pomiaru i raportowania kapitału intelektualnego spółek notowanych na WGPW, stworzenie metodologii pomiaru kapitału intelektualnego polskich uczelni, w celu wyłonienia Krajowych Naukowych Ośrodków Wiodących dla MNiSW, doradztwo w zakresie wpływu polityki klimatycznej na gospodarkę.
W latach 2004-2008 pracował w Narodowym Banku Polskim (na stanowiskach: asystent, inspektor, specjalista), gdzie prowadził badania z zakresu komparatystyki międzynarodowej oraz instytucjonalnych uwarunkowań rozwoju gospodarczego. Kilkukrotnie wyróżniony nagrodą Prezesa NBP za szczególny wkład w prace departamentu.
Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie uzyskał tytuł doktora nauk matematycznych w 1970 roku. Rozprawa habilitacyjna w 1972 r., profesor tytularny w 1973 r.
Kwalifikacje
Dyrektor Instytutu Informatyki na Uniwersytecie Wrocławskim w latach 1996-2005, 2008-2011, profesor zwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego od 1994, rektor Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 2005-2008, Członek Komitetu Informatyki PAN od 1999, członek Państwowej Komisji Akredytacyjnej w latach 2004-2005, członek Zespołu ds. Infrastruktury Informatycznej w KBN w latach 2001-2004.
Członek dwóch zespołów (paneli) oceniających niemieckie uniwersytety w programie Excellence Initiative.
Panelista na konferencji pt.: „Pytanie o szkołę wyższą. W trosce o człowieczeństwo" we Wrocławiu w 2008 - debacie nad przedstawionymi przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego projektami zmian w szkolnictwie wyższym wraz z prezentacją nowych koncepcji, m.in. dotyczących rozwiązania problemu wieloetatowości i fikcyjnego istnienia szkół wyższych.
Członek Zespołu ds. Opracowania Założeń Reformy Systemu Nauki oraz Założeń Reformy Szkolnictwa Wyższego przy MNiSW, 2008.
Członek zespołu wykonawców projektu "Nowe podejście do standardów kształcenia oraz wynikające z tego założenia dotyczące treści rozporządzenia ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego”, 2005.
Absolwent Wydziału Ekonomiki Produkcji Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie uzyskał tytuł doktora ekonomii w 1977 roku. Rozprawa habilitacyjna w 1988 r.
Kwalifikacje
Od 1990 Wiceprezes Zarządu Instytutu Badań nad Gospodarką Rynkową, od 1992 Dyrektor Gdańskiej Akademii Bankowej, od 1993 Profesor Uniwersytetu Gdańskiego, od 2003 Kierownik Katedry Bankowości Uniwersytetu Gdańskiego.
Od 2008 Arbiter Sądu Polubownego przy Komisji Nadzoru Finansowego, od 2008 Prezes Rady GPW w Warszawie SA, w latach 1997 – 2000 Przewodniczący Sekcji Ekonomii Komitetu Badań Naukowych
Wybrane publikacje
Leszek Pawłowicz, „Wyzwania dla polityki stabilności płynące z mechanizmu współczesnego kryzysu finansowego” [w:] pr. zb. pod red. L. Dziawgo „Współczesne Finanse. Stan i perspektywy rozwoju bankowości” UMK Toruń 2008
Leszek Pawłowicz, „Dlaczego potrzebujemy nowej architektury sieci bezpieczeństwa finansowego w Unii Europejskiej” [w:] „Wybrane zagadnienia teorii oraz praktyki finansów”; pr. zbiorowa pod red. Jerzego Nowakowskiego i Janusza Ostaszewskiego, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, Warszawa 2005
Autor książki „Szkolnictwo Wyższe, Wyzwania XXI Wieku, Polska, Europa, USA”, kwiecień 2009.
Doświadczenie dydaktyczne, badawcze i projektowe:
Przewodniczący Komitetu Unii Europejskiej w Polsko- Amerykańskiej Izbie Handlowej oraz wiceprzewodniczący Rady Towarzystwa Ekonomistów Polskich.
Prorektor Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. Ryszarda łazarskiego w Warszawie (2005-2006), profesor wizytujący University of Arizona, USA (2003 – 2004).
Wiceprezes i członek zarządów Rabobank Polska, Agora i Optimus.
W latach 1995 – 2000 konsultant funduszy inwestycyjnych, Nowy Jork, USA (Emerging Europe Asset Management A.S., Northern Light Investors Ltd.).
W latach 1991-1995 główny doradca i kierownik projektów w Ministerstwie Przekształceń Własnościowych.
W latach 1987-1991 wiceprezes CITIBANK, USA, Nowy Jork.
W latach 1970-tych pracownik naukowy PAN oraz Instytutu Koniunktur i Cen HZ.
Absolwent Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej – mgr. inż automatyk. Doktorat z ekonomiki finansów międzynarodowych na Uniwersytecie Łódzkim. Studia po-doktorskie z ekonomii i finansów, Uniwersytet Columbia, Nowy Jork, Departament Ekonomii i Wyższa Szkoła Biznesu.
Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziale Nauk Ekonomicznych, gdzie uzyskał tytuł magistra.
Kwalifikacje
Starszy asystent w Zakładzie Finansów Publicznych IBnGR, odpowiedzialny za przygotowanie analiz z zakresu finansowania sektora samorządowego, publicznej opieki zdrowotnej, a także systemów podatkowych w wybranych krajach. W 2007 roku prowadził szkolenia dla pracowników administracji publicznej w zakresie tworzenia i wykonywania budżetu zadaniowego.
W latach 1996-1999 pracował jako analityk IBnGR odpowiedzialny za badania sektorowe. Autor analiz dotyczących rozwoju wybranych branż polskiej gospodarki.
Jest autorem wielu publikacji krajowych i kilku publikacji zagranicznych z zakresu finansów publicznych oraz badań sektorowych.
Absolwent Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej, gdzie uzyskał tytuł magistra fizyki (1995 r.) i doktora nauk fizycznych (1999 r.). Master of Business Administration w Lubelskiej Szkole Biznesu i University of Central Lancashire (2000 r.)
Kwalifikacje
Od 2001: Dyrektor Uniwersyteckiego Centrum Zdalnego Nauczania na UMCS w Lublinie, współtwórca Polskiego Uniwersytetu Wirtualnego.
Niezależny konsultant: wdrożenia systemów ERP (Oracle i SAP) w obszarach zarządzania zasobami ludzkimi i e-learning.
Współtwórca raportów Kapitał Intelektualny Lubelszczyzny, Kapitał Intelektualny Polski, Strategia wdrożenia rozwiązań telemedycznych w regionie lubelskim oraz metod pomiaru kapitału intelektualnego polskich uczelni (KNOW) oraz miast. Członek The New Club of Paris.
Trener, wykładowca na programach MBA w Gdańskiej Fundacji Kształcenia Menedżerów, BCC w Warszawie, Szkoły Biznesu Politechniki Warszawskiej, Fundacji OIC Poland w Lublinie. Specjalizacja: systemy informacyjne biznesu i biznes elektroniczny.
Jest autorem wielu publikacji krajowych i zagranicznych z zakresu e-learning i kapitału intelektualnego.
Zespół
pokaż wszystkie opisy | ukryj opisy
KIEROWNICTWO
Wykształcenie
Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziałach Matematyki i Informatyki oraz Wydziału Nauk Ekonomicznych, gdzie uzyskał tytuły magistra i doktora nauk ekonomicznych. Rozprawa habilitacyjna w Szkole Głównej Handlowej w 2009 r. Od 2009 r. profesor SGH.
Kwalifikacje
Doktor nauk ekonomicznych (UW, 1984), absolwent ekonometrii (SGPiS, 1970), absolwent Liceum Staszica (wówczas Gottwalda) w Warszawie. Stypendysta Fulbrighta (1975/1976). W latach 70. pracował jako statystyk w GUS, w latach 1991-1992 na stanowisku prezesa. Inne miejsca pracy: Europejska Komisja Gospodarcza ONZ (1977-1980), Instytut Polityki Naukowej (1982-1984), Instytut Nauk Ekonomicznych PAN (1985-1990). Od roku 1992 w Instytucie Badań nad Gospodarką Rynkową.
Od listopada 2005 roku niezależny członek CEIES, Europejskiego Komitetu Doradczego do spraw Informacji Statystycznych w Sferze Gospodarczej i Społecznej przy urzędzie statystycznym Unii Europejskiej EUROSTAT. Wiceprzewodniczący rad nadzorczych PHS SA (1994-1995), Nafty Polskiej SA (1998-2000), członek Rady Nadzorczej Stalexportu SA (lipiec 2005-maj 2006), ekspert Sejmu RP, GPW, PKPP Lewiatan i The Conference Board Europe.
Wykłada w Warszawskiej Wyższej Szkole Ekonomicznej i gościnnie na Uniwersytecie Warszawskim, Szkole Głównej Handlowej i Uniwersytecie Gdańskim. Zapraszany na wykłady do Krajowej Szkoły Administracji Publicznej i do Akademii Dyplomatycznej przy Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Wiceprzewodniczący Rady Towarzystwa Ekonomistów Polskich. Publikuje w codziennej, tygodniowej i miesięcznej prasie gospodarczej. Specjalizuje się w ekonomii stosowanej, analizach makroekonomicznych, badaniach rynków i sektorów oraz analizach konkurencyjności. Autor ponad stu raportów, studiów i artykułów naukowych.
ZESPÓŁ
Wykształcenie
Absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie na Wydziale Ekonomii, gdzie uzyskał tytuły magistra i doktora nauk ekonomicznych.
Kwalifikacje
Wykształcenie
Absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, 2002, tytuł doktora w Uniwersitet Twente w Enschede w 2006 r. za pracę doktorską pt. „The Rise of Private Higher Education. Policies.Markets and Strategies.”
Kwalifikacje
Publikacje z zakresu szkolnictwa wyższego
profesor nauk matematycznych, profesor zwyczajny na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego.
Informacja o działalności związanej ze szkolnictwem wyższym:
Funkcje:
1990 - 2008 – członek Senatu UW i komisji senackich: ds Organizacji i Rozwoju UW (przewodniczący), ds Dydaktycznych , Prawno-Statutowej.
1990-96 i 1999-2005 - dziekan Wydzialu Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego.
Udział w projektach m.in.:
Publikacje dot. Szkolnictwa wyższego
Inne:
Wykształcenie
Absolwent Politechniki Poznańskiej, gdzie uzyskał tytuł doktora w zakresie telekomunikacji. Rozprawa habilitacyjna w 1986 r., profesor tytularny w 1994 r.
Kwalifikacje
Wykształcenie
Socjolog, absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim, doktorantka w Instytucie Studiów Społecznych UW, stypendystka Collegium Invisibile (socjologia edukacji), Uniwersytetu Karola w Pradze (historia uniwersytetu) i University of Michigan (Ann Arbor; metody ilościowe w naukach społecznych)
Kwalifikacje
Wykształcenie
Absolwent Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Profesor nauk humanistycznych, kieruje Centrum Studiów nad Polityką Publiczną na Wydziale Nauk Społecznych UAM (doktorat 1995, habilitacja 1999, profesura nadzwyczajna UAM 2001, profesura tytularna 2009).
Kwalifikacje
Wykształcenie
Absolwent Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (ekono-metria 1974), doktor nauk ekonomicznych (SGPiS, 1984).
Kwalifikacje
Wykształcenie
Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziale Nauk Ekonomicznych, gdzie uzyskał tytuł magistra nauk ekonomicznych na kierunku ekonomia przedsiębiorstwa.
Kwalifikacje
Wykształcenie
Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie uzyskał tytuł doktora nauk matematycznych w 1970 roku. Rozprawa habilitacyjna w 1972 r., profesor tytularny w 1973 r.
Kwalifikacje
Wykształcenie
Absolwent Wydziału Ekonomiki Produkcji Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie uzyskał tytuł doktora ekonomii w 1977 roku. Rozprawa habilitacyjna w 1988 r.
Kwalifikacje
Wybrane publikacje
Autor książki „Szkolnictwo Wyższe, Wyzwania XXI Wieku, Polska, Europa, USA”, kwiecień 2009.
Doświadczenie dydaktyczne, badawcze i projektowe:
Absolwent Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej – mgr. inż automatyk. Doktorat z ekonomiki finansów międzynarodowych na Uniwersytecie Łódzkim. Studia po-doktorskie z ekonomii i finansów, Uniwersytet Columbia, Nowy Jork, Departament Ekonomii i Wyższa Szkoła Biznesu.
Wykształcenie
Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziale Nauk Ekonomicznych, gdzie uzyskał tytuł magistra.
Kwalifikacje
Wykształcenie
Absolwent Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej, gdzie uzyskał tytuł magistra fizyki (1995 r.) i doktora nauk fizycznych (1999 r.). Master of Business Administration w Lubelskiej Szkole Biznesu i University of Central Lancashire (2000 r.)
Kwalifikacje